Paella (s)maken: op roadtrip door Catalonië

Més que un club. Meer dan een club. Zo omschrijft Catalaanse voetbalclub FC Barcelona zichzelf. Ik trek de lijn graag door en omschrijf Catalonië als més que Barcelona, want de regio is veel meer dan de o zo populaire citytripbestemming. In plaats van zijn paella in de stad te eten, wil ik er zelf een maken. Ik trek op rondreis door Catalonië op zoek naar ingrediënten om m’n gerecht op smaak te brengen. Ga je mee?

Vrijdag 19 oktober 2018, 7.25 uur

Ik land in El Prat, de luchthaven nabij Barcelona. De zon lacht me toe. M’n huurauto reserveerde ik op voorhand, dus het afhalen bij Sunny Cars gaat snel en vlot. Ik heb m’n roadtrip goed gepland en weet welke paella ik wil maken. De sleutelingrediënten voor het traditionele en overheerlijke pangerecht zijn in de eerste plaats rijst en olijfolie, daarna mag je creatiever zijn. Meestal vind je in je bord ook zeevruchten, tomaat, ajuin, look, paprika en bonen. Geen zin in de zee? Je mag de zeevruchten inwisselen of aanvullen met kip, konijn of chorizo. Belangrijker is het koken van de rijst: dat moet in de bouillon van de vis- en schaaldieren of van de kip of het konijn.

Vrijdag 19 oktober 2018, 10.15 uur

De drukte van Barcelona laat ik links liggen. Van de luchthaven trek ik meteen naar Vic, m’n eerste stop op iets meer dan een uur rijden. In Vic wordt al sinds de negende eeuw markt gehouden. Catalaanse markten zijn heerlijk, nergens is het zo vivo en tranquilo tegelijk. Je kan er overal proeven van typische streekgerechten zoals escalivada (gegrilde groenten met veel olijfolie en azijn), romesco (saus van noten, gedroogde tomaten, paprika’s, kruiden en olijfolie) en – natuurlijk – crema catalana (lokale versie van crème brûlée). Na het eten van een laat ontbijt (de escalivada!) start ik m’n zoektocht naar ingrediënten voor de paella. Want hoe aantrekkelijk alle verse ingrediënten hier ook zijn, ik moet keuzes maken. Knopen doorhakken. In m’n tas belanden: ajuin, tomaten, lokale llonganissa (gedroogde worst) en coques de vidre: een zoete koek met anijs en pijnboompitten. Dat laatste wordt het dessert. Ik zou een week kunnen rondlopen op de markt van Vic, maar de plicht – euh, maag – roept!

Vrijdag 19 oktober, 14.25 uur

Cardona ligt op een uurtje van Vic en is vooral bekend om het indrukwekkende middeleeuwse kasteel. Mijn bestemming ligt een beetje buiten het dorp: The Salt Mountain. Hier wil ik voor m’n paella het meest gebruikte ingrediënt ter wereld scoren. En ik zie het groot. The Salt Mountain steekt zo’n 120 meter boven de grond uit, maar dat is slechts het topje van de zoutberg. Een gids vertelt hoe het natuurfenomeen zo’n twee kilometer in de aarde reikt. Bovendien groeit de berg nog steeds door erosie via regen. Ik daal af tot bijna 100 meter onder de grond en aanschouw een uniek spektakel van vormen en kleuren. Bijna vergeet ik waarvoor ik ben gekomen… tot ik eens van een rots mag proeven. Puurder kan niet. M’n bezoek eindigt met de aankoop van een voorraad lokaal zout!

Vrijdag 19 oktober, 19.20 uur

M’n laatste stop voor vandaag is Vilanova de Prades, 144 kilometer van Cardona. Als wijnliefhebber vind ik wijn een essentieel onderdeel van m’n gerecht. Celler Vegà Aixalá is een tip die ik kreeg van iemand uit de wijnwereld. Deze garagewijngaard kweekt druiven op de steile flanken van het Montsant-gebied. Met riesling en pinot noir groeien hier atypische druiven voor de regio. Het geeft meteen het rock-‘n-roll-gehalte van Vega Aixalà aan. Ik proef enkele wijnen en kies uiteindelijk voor hun La Bauma (grenache-blanc en chardonnay) en Viern (cabernet sauvignon, grenache en tempranillo). Eentje daarvan is voor vanavond, want m’n eerste dag zit erop. Ik heb veel gezien, veel geproefd en al veel gekocht. Ik eet nog een assortiment tapa’s in restaurant Pep Cardona in Prades vooraleer in bed te kruipen.

Zaterdag 20 oktober, 11.05 uur

Ik heb er een mooie autorit van twee uur langs de Balearische Zee opzitten wanneer ik in Sant Carles de la Ràpita aankom. Verder zuidelijk kan je niet gaan in Catalonië. Hier koop ik bombarijst, een lokale variant die anderhalve keer zoveel vocht opneemt dan andere rijst zónder papperig te worden. Deze is essentieel voor m’n paella. Ik brunch ik een lokaal cafeetje en hoor twee oudere mannen gepassioneerd vertellen over voetbal. FC Barcelona speelt straks tegen Sevilla. Zo maakt de Catalaanse hoofdstad toch weer even deel uit van m’n roadtrip.

Zaterdag 20 oktober, 13.40 uur

Zeevruchten kocht ik niet op de markt van Vic. Ze zijn daar vers, maar het kan nóg verser. In het Musclarium bijvoorbeeld. Dit unieke project bevindt zich in baai Los Alfaques. Ik vaar er tussen de mossel- en oesterbanken terwijl ik met een glas cava in de hand (het is al na de middag) de flamingo’s aanschouw. Even genieten alvorens mijn verser-dan-verse mosselen aan te schaffen. Fantàstic! Dit is trouwens ook een prima locatie voor wie houdt van kajakken. Iemand… zoals ik! #guilty

Zaterdag 20 oktober, 17.35 uur

Het kajakken duurde langer dan gedacht, maar daar heb ik geen spijt van. Ik kruip voor een half uurtje in m’n huurauto en ga op zoek naar het laatste ingrediënt op m’n lijst: olijfolie. Die moet alle andere ingrediënten samenbrengen, dus goede kwaliteit is héél belangrijk. Gelukkig zit ik in een ideale regio. Molí Jordi Castell Pla in Ulldecona is een derde generatie producent van olijfolie. Z’n grootvader perste nog met de ezel, Jordi gebruikt moderne centrifugetechnieken. Het resultaat? Misschien wel de beste olie die ik ooit proefde, super zacht van smaak. Blij als een kind wuif ik Jordi uit wanneer ik met de auto vertrek richting m’n slotbestemming.

Zaterdag 20 oktober, 20.00 uur

En die slotbestemming bevindt zich opnieuw in Sant Carles de la Ràpita. Restaurant Noves Algues ken ik via iemand die bevriend is met chef. Het levert me toegang tot een topkeuken op. De chef is onder de indruk van m’n ingrediënten, al voeg ik op zijn aanraden nog artisjokken en paddenstoelen toe. Terwijl de zon zachtjes ondergaat en met beiden een glas wijn van Vega Aixalà in de hand, bakken we samen paella in een pan die dat al duizend maal eerder deed. De geur, het uitzicht, de gezelligheid… Deliciós!

Zaterdag 20 oktober, 21.45 uur

De chef geeft me nog enkele tips en na anderhalf uur is het klaar: m’n gerecht met al het beste dat Catalonië te bieden heeft. Samen met de chef smul ik terwijl ik het verhaal achter alle ingrediënten vertel. Zoals het een pro beaamt, is hij overal geweest. En hopelijk zet jij ook al deze stops op je programma wanneer je Catalonië bezoekt. Want Catalonië is zoveel meer dan Barcelona.

Honger?

 

Reisplannen?

 

1 Comment

  • Posted 03/12/2018 11:59
    by Debby

    Enkele mooie tips die ik nog niet kende. Ik kijk al uit naar mijn volgende reis Spanje!

Leave a comment

Privacy- en cookiebeleid